JNA 35, 23273 Novo Miloševo, Srbija, 023/783-155, banatskikulturnicentar@gmail.com

Dijana Subotički: „TIHA VEĆINA: Životne priče političarki iz Srbije”

Knjiga sadrži autorizovane životne priče žena intervjuisanih oral history metodom koje na nov način prikazuju živote reprezentativnih političarki Srbije sa nacionalnog, pokrajinskog i lokalnog nivoa: Slavica Đukić- Dejanović, Sanda Rašković- Ivić, Gordana Pop Lazić, Olgica Batić, Milica Radović, Aleksandra Jerkov, Marijana Četojević, Zlata Đerić, Elvira Kovač, Aleksandra Majkić, Gordana Rajkov, Maja Sedlarević, Snežana Stojanović- Plavšić i Sofka Vasiljković.

352 strane, ilustr. broš. povez, 17x24 cm


Prvenstveni cilj ovog projekta Dijane Subotički je da problem društvenog položaja žene u okviru globalnog društvenog sistema, posreduje i prati kroz dva društvena podsistema, politika i porodica. U toj optici ona teži da pokaže postojanje jednog drugog i drugačijeg lica Srbije; da razobliči sterotipe o odnosu polova u smislu duboko ukorenjenih, nepisanih zakona po kojima su žene, pa i žene političarke, uvek „druge“ u senci, uvek prigušeni glasovi koji pripadaju nejasnim likovima, uvek prve koje zaborav prekrije. Ona je sebi postavila zadatak da na neposredan način, u formi spontanog razgovora, prikaže samosvojno javno delovanje žena Srbije, da osvetli onu drugu, senovitu i skrivenu tradiciju žena kao autonomnih javnih delatnika.
Jedna od istina koja se nameće i muškom čitaocu ove knjige: Nema slobode i emancipacije, ni za muškarce ni za žene, ukolilo ne shvate da su manipulisani od poretka, od vlastodržaca kojima su vazda potrebni hijerarhija i autoritarnost, odnosno, patrijarhalni modeli kao posredovanje. Reč je, pre svega, o autoritarnoj porodici koja socijalizuje ljude u tradiciji podele na muške i ženske poslove, koja ih privikava na hijerarhiju i neprikosnovene autoritete, na društvenu podelu rada i koja, u krajnjoj liniji, ispostavlja podanike državi – idealne šrafove koji se bez trvenja i otpora uklapaju u  mehanizam poretka.   
Objavljivanje ovih razgovora je skromni prilog odgovornosti za javnu reč, polaganje računa za javno delanje. Njima se nastoji reaktuelizovati starogrčko poimanje razgovora (dijaloga) kao pravog oblika političkog opštenja. U tom smislu ova knjiga nije samo lični dokument, nego slika vremena u kojem je nastala.

Izvod iz recenzije prof. dr Jovice Trkulje


U novoj knjizi „Tiha većina: životne priče političarki iz Srbije” Dijana Subotički ponudila nam je 14 raznolikih, ponekad neočekivano iskrenih, potresnih i uzbudljivih ispovesti onih žena koje svakodnevno gledamo u prenosima skupštinskih zasedanja i žustrim polemikama u kojima zastupaju stavove političkih partija, poslaničkih grupa ili Vlade... Ispovesti u kojima otkrivaju do sada nepoznate, ali važne (određujuće) detalje iz ličnog i porodičnog života, profesionalne i političke karijere.
Dominiraju one koje su 2012. godine izabrane za poslanice u Skupštini Republike Srbije, a dragoceno je da su među intervjuisanim ženama ovoga puta i one koje su se tokom svoje političke karijere našle na najvišim državnim funkcijama: aktuelne i bivše ministarke, predsednice i potpredsednice parlamenata (lokalnog, pokrajinskog i republičkog), ambasadorke, kao i one političarke koje danas zauzimaju najviše funkcije u svojim političkim partijama (predsedsnice i potpredsednice).

Intelektualna snaga, istrajnost i životne pobede ovih žena zaslužuju da budu zabeležene i predstavljene javnosti i tako postanu inspiracija za one koji se na putu do uspeha suočavaju sa istim preprekama, teškoćama, predrasudama...
Posebnu vrednost donose ispovesti Gordane Rajkov, prve žene u indvalidskim kolicima koja je postala poslanica u Skupštini Srbije i Sofke Vasiljković, zamenice predsednika Nacionalnog saveta Roma u Srbiji.

Izvod iz recenzije Marije Srdić

Protojerej Jovan Silaški: „Kikinda u svetlosti crkve"

256 strana, ilustr. broš. povez, 17x24 cm



Kikindski hram Svetog oca Nikole sagrađen je 1773. godine sredstvima blagočestivog i trudoljubivog naroda, što znači da u 2013. godini naš hram proslavlja 240 godina svog postojanja, kada i hrišćanstvo obeležava 1700 godina od Milanskog edikta kojim je car Konstantin 313. godine hrišćanstvo ozakonio slobodnom religijom.
U godini jubileja, „Pravoslavni Blagovesnik“, list Srpske pravoslavne crkve u Kikindi, dočekaće u ime Boga svoje stoto izdanje. Tim povodom i objavljuje se ova knjiga „Kikinda u svetlosti crkve“ gde su sabrani najbolji i najvažniji tekstovi vezani za Gospodnje, Bogorodične i Svetiteljske praznike. Pored ovih tekstova, nalaze se apologetske, dogmatske i liturgijske teme, kao i veoma značajni događaji.
Prvi broj lista objavljen je blagoslovom tadašnjeg Episkopa banatskog Gospodina Hrizostoma na Božić 1997. godine, tako da je u ovih gotovo 17 godina objavljeno mnoštvo značajnih događaja vezano za kikindsku crkvu. Svaki tekst iz ove knjige živo svedoči kako Crkva u Kikindi obitava i živi punih 240 godina – kao i Kikinda sa svojom crkvom koja je bila duhovni svetionik u najtežim vremenima.



izvod iz uvodnog teksta „Reč autora"


U pitanju je zbornik tekstova koje je prota godinama objavljivao u listu „Pravoslavni blagovesnik“ koji sam uređuje i kao autor realizuje. Jedna od vrednosti ove knjige, koja posebno pogoduje generacijima koje brzo žive, pa nemaju vremena ni za šta, pogotovo ne za korisne stvari, ili pak onima koji su zbog sveopšte situacije zapali u letargiju i sve manje vide korist od bilo čega, je da se ona može čitati preko reda, tekst po tekst, gde god da je otvorite i koliko snage i koncentracije za čitanje imate. Nećete pogrešiti i svako druženje sa ovim tekstovima doneće vam korist, nekada u vidu saveta do kojih ćete na osnovu iznetih primera sami doći, a nekada u vidu duševnog mira i razbistravanja uma nakon pročitanog, makar samo pasusa ili dva. Bez obzira da li prota Jovan Silaški piše o praznicima, liturgijskim temama, svetim tajnama, ili je to običan letopis svakodnevnih događanja vezanih za Crkvu, ili se dotakne i elemenata egzegeze, ova knjiga nudi informacije, ali i putokaze ka odgovorima na razna pitanja u tragalaštvu za samim sobom, čemu svi težimo.


izvod iz recenzije Dragana Batinića